Vandaag ontstond er weer de nodige ophef over een uitspraak in de media waarbij werd gemeld borstkanker patiënten met een borstsparende operatie “beter af” zijn dan patiënten die hun borst(en) hebben laten amputeren. Patiëntenverenigingen en iedereen die meent er iets over te moeten zeggen vallen over elkaar heen. De onderzoekers doen ongenuanceerde uitspraken welke gebaseerd zijn op patiëntgegevens uit een periode meer dan 10 jaar geleden. Er is zoveel veranderd. Er is zoveel meer ontdekt. Borstkanker is nooit hetzelfde. Bij iedere patiënt weer anders. Afhankelijk van zoveel factoren. Een uniek gebeuren. Wel of niet hormoongevoelig, groot of klein, agressief of mild, beginnend of ver gevorderd.

In borstkankerland zijn in ziekenhuizen multidisciplinaire teams gevormd die aan strenge eisen moeten voldoen omtrent registratie van patiënt gegevens, het aantal operaties wat moet worden verricht, patiënten worden meerdere malen besproken in teams, beleid wordt door meerdere specialisten uitgebreid besproken en bepaald, patiënten worden jarenlang begeleid en gevolgd, er worden gespecialiseerd verpleegkundigen opgeleid, etc. etc. Het kost veel geld, tijd en energie en er wordt vooral veel effort gestoken door al deze behandelaars en ondersteuners om patiënten het best mogelijke behandelplan te bieden. Ik maak zelf deel uit van zo’n team en zie wekelijks hoe ongelooflijk veel betrokkenheid er is in de zorg voor (borst)kanker patiënten. Ik heb me dan ook weer geërgerd aan de ongenuanceerde uitspraken in het nieuws vandaag. Patiënten worden onzeker en twijfelen aan hun behandeling. Heb ik wel genoeg gedaan ? Is er wel alles uit de kast gehaald ? Hebben de artsen hun werk wel goed gedaan ? Ze worden verwezen naar hun behandelend arts als ze twijfelen. Ik ben benieuwd hoeveel (ex-) patiënten er nu aankloppen bij hun arts ? Hoeveel poliplekken er gevuld worden en hoeveel geruststellende gesprekken er gevoerd moeten worden.

De rol van de media zou zoveel beter kunnen zijn. Als ze zich maar eens zouden verdiepen in de materie.