Het lijkt nog zo kort geleden, maar het is toch al weer ruim 1,5 jaar geleden dat ik in Drachten werd geopereerd aan mijn dikke arm. 2,5 liter werd er uit gehaald. Mijn lymfevaten systeem is beschadigd door de behandelingen die ik i.v.m. borstkanker moest ondergaan. In Drachten werd mij zelfmanagement aangeleerd. De discipline om te zwachtelen. De discipline om iedere dag weer een kous om mijn hand en arm te dragen. Inmiddels is de kous mijn vriend. Uiteraard heb ik hekel aan het ding. Maar 90% van de tijd heb ik niet eens door dat ik m om heb. Het hoort bij mij. Houdt me gezond.

Vandaag moest ik voor halfjaarlijkse controle. Het mooie van Nij Smellinghe is dat ze uit patiëntenbelang een controle poli in Utrecht in het leven hebben geroepen. Omdat het ziekenhuis in Drachten het enige in heel Nederland is dat een uitstekende behandeling heeft voor lymfeoedeem komen er mensen van heinde en verre. Een hele stap om je in Drachten te laten behandelen. Maar dan kom je in het controle traject. Heel wat ritjes heb ik gemaakt. 400 km op en neer voor een controle van 15 minuten. Een hele opgave. En ik ben verder vrij actief en vind het niet erg om in de auto te zitten. Maar wat moet het voor mensen uit de uithoeken van ons land een opgave zijn… Vanuit Maastricht, vanuit Goes… Dan is het nog veel verder naar Drachten. En daarom is voor patiënten die stabiel zijn, de controle poli in Utrecht een half jaar geleden van start gegaan. Zij hebben de gegevens uit Dreachten en werken in mijn patiëntendossier uit Drachten. Lang leve de ICT.

Vandaag was ik in Utrecht. Wat een verademing. 40 minuten in de auto i.p.v. 2 uur. De medewerkers van de OOFU (oedeem en oncologie fysiotherapie Utrecht) stonden mij vriendelijk te woord en binnen 15 minuten stond ik weer bij mijn auto. Die ik overigens gratis kon parkeren. En dat midden in Utrecht. Top dus. Niets dan goeds. En nog beter nieuws. Mijn aangedane arm blijft slank. Mijn zelfmanagement werkt dus. Ik heb mezelf in de hand en mezelf in balans.