switch6 jaar kankervrij. Weer een mijlpaal. Van meerdere malen per jaar naar nog maar 1x per jaar naar de chirurg en 1x per jaar naar de radiotherapeut. En toen kwam de prangende vraag: mag ik stoppen met de hormonale therapie ? Ik ben in mei 2008 gestart met Tamoxifen en heb in januari 2010 mijn eierstokken preventief laten verwijderen. Mijn gezin was compleet, ik moet voor het beste verloop volledig hormonaal onderdrukt blijven want de kankercellen die ik had vonden mijn hormonen heerlijk en die voedingsbodem moet uitgeschakeld blijven, dus de keuze was destijds toch wel snel gemaakt. Iedere keer Zoladex bij spuiten of mijn eierstokken eruit. Ik koos zonder problemen voor het laatste. Inmiddels ben ik bijna 5,5 jaar verder en de vraag over het stoppen van de hormonale therapie kwam daarmee op de voorgrond.

Ik was dan ook verbaasd dat mijn internist en mijn chirurg hier verschillende meningen over bleken te hebben. Ten tijde van de diagnose was ik 32 jaar en premenopauzaal (voor de overgang). Door de hormonale therapie en het wegnemen van de eierstokken ben ik inmiddels volledig postmenopauzaal en heb ik geen cyclus meer. Ik ben sparend behandeld, en had een hormoonpositieve tumor (ER en PR positief, Hercep negatief) met uitgebreide vaso-invasieve groei en met uitzaaiingen in de okselklieren (20 lymfeklieren waarvan de schildwachtklier en 3 tumorpositief en 1 met extranodale groei = totaal 4 positieve klieren). In de nabehandeling kreeg ik 6 FEC kuren en 33 bestralingen gevolgd door Tamoxifen.

De discussie ontstaat nu omdat de ene arts van mening is dat ik ten tijde van de diagnose premenopauzaal was en ik na 5 jaar Tamoxifen geen toegevoegde waarde heb van nog extra jaren een aromataseremmer. De andere arts gaat echter uit van het standpunt dat ik inmiddels postmenopauzaal ben en daarvan zijn meer onderzoeksgegevens bekend. De absolute winst volgens hem bij continueren van de hormoontherapie zou 7 tot 10% zijn (lees: bij 100 vrouwen voorkomen je bij 7-10 vrouwen recidief). Nu geloof ik niet meer zo hard in cijfertjes en procenten: hoe groot was immers de kans dat ik op mijn 32e borstkanker zou krijgen.. ?

Vervolgens is er ook nog discussie over hoe lang ik dan door zou moeten gaan, 2 jaar, 3 jaar of 5 jaar. Natuurlijk is e.e.a. niet zonder risico, want ook hormonale therapie heeft keerzijdes (verhoogd risico op endometriumkanker, botontkalking, gewrichtsklachten etc. )

Heb ik ineens niet 1 vraag maar wel drie !
1) Moet ik doorgaan met hormonale therapie ?
2) Zo ja, met Tamoxifen of maak ik een switch naar een aromataseremmer ?
3) En hoe lang moet ik nog doorgaan dan ?

En als mijn artsen het niet weten, of althans, het niet eens zijn, hoe moet ik, als patient tussen twee meningen in, dan een goede en verantwoorde maar vooral de aller- allerbeste keuze maken …? Ik word er onzeker van en niemand die me tot nu toe een goed antwoord kan geven. Ik wil alleen het allerbeste voor mezelf, de beste therapie die me zoveel als kan uit de wind houdt. Heb nu sinds 3 weken de Tamoxifen in de vuilnisbak gegooid, maar ben nu in ernstige twijfel wat ik doen moet. Dus ik heb toch maar weer om een overlegmoment met mijn chirurg gevraagd.