Ik ben weer een paar weken verder en mijn kous begint af te zakken. Een goed teken, want dat betekent dat mijn arm nog iets meer reduceert. Het gaat goed met me. Ik begin te merken dat het iedere week iets beter gaat en de gevoelens van doofheid en overgevoeligheid in mijn onderarm beginnen een soort van te ” wennen” of te minderen. Ik kan mijn arm fijn bewegen en kleding past dus zoals gezegd. Ik merk wel dat ik de spierkracht en belastbaarheid enorm moet opbouwen, maar de laatste dagen gaat dat als een speer.

Eerlijkheid gebiedt me te bekennen dat ik wel het type ben dat constant de grens zoekt. En er eroverheen. Ik wil, nee, ik MOET weten hoe mijn lijf reageert op inspanning en belasting. Hoe mijn nieuwe arm het houdt als ik uur ga trainen met mijn paard. Als ik een dag heb gewerkt. Of als ik gewoon niks doe. Ik heb de afgelopen jaren naast alle gebeurtenissen en operaties rondom borstkanker ook nog een aantal operaties ondergaan aan andere, niet borstkanker gerelateerde zaken. Daardoor heb ik mijn lichaam heel goed leren kennen. En mijn eigen grenzen leren opzoeken. De dokters zijn daar niet altijd van gecharmeerd, omdat dokters nu eenmaal een standaard “rustig aan” periode in acht nemen. Je mag 6 weken niet zus, je mag 8 weken niet zo, en denk erom mevrouw de patient, u mag absoluut niet….. bla bla bla.

Loesje_big-NL1011

Natuurlijk is het goed om patienten tegen zichzelf te beschermen, maar ik ben ondertussen ook zo brutaal geworden dat ik vind dat er niemand beter kan aanvoelen dat jijzelf. Jij kent je lichaam het beste. Jij weet het beste hoe iets voelt of niet zou moeten voelen. Of juist wel. En met oedeem is het oh zo belangrijk dat je je eigen lichaam kent. Weet hoe het reageert op inspanning en belasting. En ik vind dus ook dat je niet paranoia moet doen als je een half uur de kous afhebt omdat je bijvoorbeeld even wilt douchen. Of om gewoon je lijf even wat lucht te geven. Want ja, ik smokkel hier en daar. Als je het zo moet noemen. Want is de kous af als ik onder de douche wil smokkelen ? Of is de kous af omdat ie in de was moet en ik er slechts pas 1 heb gekregen van de dokter in Drachten smokkelen ? Ik vind van niet. Ik vind smokkelen ook een negatieve klank hebben. De kwaliteit van mijn leven moet ook bewaakt worden. En nee, ik wil geen dikke arm meer, nooit meer, maar ik ben erg goed in staat en intelligent genoeg om te bepalen of mijn lichaam het aan kan. Met een dunne arm is het overigens vele malen makkelijker en aangenamer, zelfs met warm weer, om continu (ook ’s nachts) een kous te dragen. Het kost me tot nu toe niet heel veel moeite, maar wel veel discipline. Het dragen van de kous is nu zelfs na de operatie bij tijd en wijle “aangenaam” omdat het mijn geopereerde arm meer steun geeft. Maar dat neemt niet weg dat ik af en toe even lucht wil. Even rust aan mijn lijf.

Volgende week moet ik weer voor controle naar Drachten. Mijn hand is en blijft een probleem. Wat ik ook doe, het hele arsenaal aan zwachtels, wraps, braces, kousen etc. etc. Het helpt geen bal. Of ik nu wel of niets wat doe, mijn hand blijft dik. Door het dragen van de kous blijven mijn vingers soepel, maar mijn hand blijft dik.Hoe blij ik ook ben met mijn arm, hoe zeer valt mijn ballonnetje hand tegen. Ik zal me er waarschijnlijk bij neer moeten leggen, want operatief is er niets mogelijk. Althans, nog niet…