Inmiddels ben ik 3,5 week na de reductie-operatie aan mijn arm. Het is fijn en niet fijn. Fijn is dat mijn arm 5 cm in omtrek smaller is en ik dus weer kleding normaal aanpas zonder rekening te hoeven houden met mijn dikke arm. Fijn is dat er bijna 2 liter (=2 kg) minder gewicht aan links hangt. Fijn is dat ik weer op mijn paard heb gezeten en ik links bijna net zoveel gevoel heb als rechts. Dat mijn vingers niet meer meteen doodslaan omdat de doorbloeding in mijn arm beter is geworden.

Niet fijn is mijn nog altijd dikke hand. Zoals ik ooit al schreef, die kousen zijn super voor je arm, ze doen echt goed werk, maar funest voor je hand. Volgens de chirurg wordt het in de loop van de tijd beter en wordt de hand ook iets dunner, maar voor nu geloof ik er nog niet in. Ik heb een dik gezwollen ballonnetje onderaan die mooie slanke arm hangen. De kous geeft bij lange na niet voldoende druk op de handrug en de hele dag met extra zwachtels omlopen is het ook niet, zeker omdat het resultaat te wensen overlaat. Zodra ik de armkous heb om bijv. even te douchen zie je mijn hand bijna bijtrekken…Als ik mijn arm strek voelt de huid rond mijn onderarm raar en strak. Alsof ik een stukje “tekort” kom. Het trekt en is overgevoelig.

Ook valt het me tegen hoe doof en raar mijn hele arm, onder en boven, voelt. Er zitten her en der dode stukken op mijn huid, waardoor ik bijvoorbeeld geen warm en koud voel. Aanraking is vervelend omdat er een hyperesthesie is opgetreden na de operatie. Met andere nederlandse bewoording: doordat er zo heftig in de arm gewerkt is zijn de zenuwuiteinden beschadigd waardoor er een overmatige gevoeligheid van de uiteinden van de gevoelszenuwen van (delen van) de huid is ontstaan. En dat is niet lekker. Al helemaal niet als er ook nog zo’n superstrakke kous overheen moet….
Van tevoren kende ik deze risico’s, ik heb ze ook bij eerdere operaties meegemaakt. Ik wist van de package deal van het levenslang dragen van een kous. En ik doe echt mijn stinkende best. Mijn zelfdiscipline is enorm. Maar soms, als ik dan weer even denk dat ik echt altijd die kous om moet houden (ja iedereen, levenslang, 24 uur per dag… dus NEE hij gaat niet meer af…. ) dan slaat de schrik me om het hart. Kan ik dat opbrengen ? Kan ik die zelfdiscipline behouden ? Ook als ik een keer geen zin heb ? Als het warm weer is ? Als ik wil zwemmen met de kids ? Als ik op vakantie ben ?

Nee, ik heb geen seconde spijt van de ingreep. En ik ben misschien ook wel ongeduldig, ik ben immers pas 3 weken na de ingreep. Maar ik hoop met heel mijn hart en ziel dat het gevoel van de huid toch echt gaat verbeteren. Dat mijn hand stiekem en misschien nog wel iets dunner wordt… Dat het zo goed wordt dat ik straks misschien wel een keer een avondje de kous af kan houden als ik er even klaar mee ben.. Dat mijn angst dat de arm vol zal lopen ongegrond zal blijken. Voor nu: maandag moet ik alweer “even” op en neer naar Drachten voor controle. Waarschijnlijk sta ik dan binnen 10 minuten weer buiten. Een dunne arm is me veel waard, maar ik moet er – weer – veel andere dingen voor inleveren. En daarvan hoop ik echt nog wat terug te krijgen…

3 weken postoperatief. Minder blauwe plekken en links lijkt zelfs dunner dan rechts.

3 weken postoperatief. Minder blauwe plekken en links lijkt zelfs dunner dan rechts.

3 weken postoperatief

De hand wil niet echt mee. Echt helemaal dun zal deze ook nooit worden, al hoop ik nog wel op verbetering

De hand wil niet echt mee. Echt helemaal dun zal deze ook nooit worden, al hoop ik nog wel op verbetering