Life's Great

~ Tegenslag is de springplank voor succes ~

Maand: februari 2009

Amazones

Misschien hebben jullie er in de wandelgangen ook wel van gehoord. De Amazones. Een ontmoetingsplek op het internet voor jonge vrouwen die geconfronteerd worden met borstkanker. Een site die ik behoorlijk lang heb gemijd. Omdat er ook hele trieste verhalen op staan. Verhalen van mensen waarmee het niet goed afloopt. En dat is confronterend. Want het zou ook mijn verhaal kunnen zijn. Dat is mijn grootste angst. Dat de kanker me op een dag weer weet te vinden. Het is lastig om dat los te laten.
Maar vanavond ben ik lid geworden van de site. Om mijn ervaringen te delen op het forum en zo misschien andere jonge vrouwen te helpen. Door mijn verhaal te vertellen en andere tips te geven. Ik heb met mezelf afgesproken dat ik met niet (of in ieder geval niet teveel) zal begeven op de topics van de terminale pati├źnten. Dat lijkt me niet zo’n goed plan.
Het voelt ergens als een overwinning. Een overwinning op mijn eigen angst. Een stukje acceptatie is weer bereikt.

Dilemma’s

De volgende APK keuring ook weer doorstaan. Afgelopen donderdag moest ik mij melden in het UMC St. Radboud voor controle bij de radiotherapeut. Mijn ‘eigen’ dokter, dokter R. was er niet, dus werd ik hartelijk ontvangen door een – in mijn ogen – zeer jonge dokter T. Een vriendelijke, belangstellende jonge vrouw die natuurlijk de alom bekende vraag: “En, hoe gaat het nu met je” direct maar op tafel neergooide. Tja, op alle kleine gebreken en overblijfselen na een borstkankeroperatie, 5 chemokuren, 33 bestralingen, iedere dag hormoonpillen en om de 11 weken een injectie in mijn kont na, gaat het wel goed.
Want ik mag niet klagen. Ik ben er toch goed doorheen gerold ? Ja hoor, alleen moet ik er nu wel iedere dag aan denken hoe eng deze rotziekte is. Dat hij zo maar weer ergens kan opduiken. En niet omdat ik het hoor of lees, nee, ik zie het iedere dag in mijn werk. De ‘worst case scenario’s”. De vrouwen met (ongeneeslijke) uitzaaiingen, ook nog naar tig jaar. Wanneer je er niet meer aan dacht en dacht dat de kanker je misschien wel zou zijn vergeten. Maar zo werkt het menselijk lichaam helaas niet. Want foute celdeling kan op ieder moment en op iedere plek terugkeren. En ik weet ook niet of ik mijn werk in het “hol van de leeuw” kan blijven uitvoeren tot in lengte van dagen. Want misschien is het wel te confronterend. Maar ik heb het zo goed naar mijn zin, en dus wordt dit waarschijnlijk een voortschreidend dilemma (als het dat al niet is).
Maar dokter K was tevreden. Na enig professioneel voelwerk links en rechts vond ze het er prima uitzien en was content met het cosmetisch resultaat. Nu in juli weer terug voor controle en in de tussentijd nog wel in Tiel naar mijn eigen chirurg en internist. Mijn eigen chirurg die overigens het ziekenhuis gaat verlaten en naar Arnhem vertrekt. Weer een dilemma : ga ik me door hem laten controleren in Arnhem of blijf ik in Tiel bij een van de andere chirurgen. Ook daar ben ik nog niet uit….Wordt vervolgd….

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén