Life's Great

~ Tegenslag is de springplank voor succes ~

Maand: december 2008

Niet fijn

Ben gisteren nog naar de huisartsenpost geweest. Bleek meer dan 38 graden koorts te hebben en een forse (huid) infectie – waarschijnlijk iets van wondroos – te hebben. Ik heb direct antibiotica gekregen die vervolgens vannacht snoeihard op mijn maag sloeg; kotsend boven de wc-pot. Dat is nog eens een leuke kerst…. vandaag alleen maar van de bank naar bed en weer terug, alles om mijn been maar omhoog en gekoeld te houden. Ik heb al de hele dag koorts en voel me echt niet fijn. Die fikse verkoudheid doet er ook een schepje bovenop, maar ja, daar helpt de antibiotica misschien ook wel weer tegen ;-). Kortom: balen ! Manlief is met de kindjes op familiebezoek en ik zit alleen thuis met de laptop op schoot. Had liever een andere kerst gehad….

Strafpunten

Mijn fysio was niet tevreden. Over mijn arm. Hij is stug, dikker en er zit meer oedeemvorming. Ik had 2 weken mijn armkous niet meer gedragen want een knellende kous doet meer fout dan goed (en de nieuwe was al aangemeten maar liet nog even op zich wachten; komt uit een fabriek in Duitsland). Nu was ik toch al niet heel consequent met dat ding (hoezo afzetten tegen… ?) maar 2 weken helemaal niet dragen eist blijkbaar toch zijn tol…. Ik merkte wel dat mijn arm stijver en stugger werd en vooral ’s nachts aan het tintelen (slapen) was. Maar ja, daar wilde ik niet echt aan toegeven. Die kous zit namelijk niet alleen strak maar is ook nog eens bewegingsbeperkend en dat is vooral héél handig (NOt) tijdens het werk (computerwerk). Maar nu moet ik er toch aan geloven, anders gaat mijn arm ten onder….
De internist was wat tevredener van de week. De hormonale bloedwaarden blijven laag (al moet ik wel om de 11 weken Zoladex halen ipv om de 12 weken) en de weerstand en witte bloedlichaampjes blijven goed. Ze stipte nog wel aan dat ik de werking van de hormonale medicijnen niet moest onderschatten. Met name dan wat het met je emotionele balans doet. En dat is ook wel zo. Niet dat ik nou om de haverklap zit te huilen op de bank, maar er is wel iets veranderd. En verder heb ik nog een dikke vette verkoudheid onder de leden. Dus een snotneus en een dikke keel. Wat is het leven toch mooi !

Thrombofle…wattes ?

Ja, dat heb ik weer. Mijn been was vanochtend nog roder en pijnlijker dan gisteren. Vandaag moest ik zoiezo werken, dus gelijk maar even aan de dokter gevraagd. De snel gestelde diagnose na een korte blik op mijn pijnlijke linkerbeen was thromboflebitis. Juist ja, of in normaal Nederlands: een oppervlakkige aderontsteking (in de vorm van een bloedstolse’; dat is dus géén trombose !!). Nou, hoe ik hier weer aan kom …? Geen idee. Dokter J. wilde wel ter uitsluitsel een echo maken omdat niet helemaal duidelijk was of het hier werkelijk draait om een ontsteking of mogelijk zelfs een abces… Brrrrr……

Om de infectiewaarden in het bloed te bestuderen moest ik vanmiddag ook nog bloed laten prikken. Mijn favoriete hobby. Had ik net 2 uur eerder ook al laten doen in het kader van mijn controle afspraak bij dokter K. volgende week. Maar datzelfde buisje bloed konden ze hiervoor weer niet gebruiken. Dus nog maar een keer naar de bloedafname. Gets. Beurs geprikt vandaag. En natuurlijk weer bont en blauw met mijn fijne verotte adertjes in mijn rechtse arm. Nu met het pootje omhoog op de stoel en een coldpack erop. En aan de Ibuprofen (ontstekingsremmer). Maar de minst geslaagde opmerking was toch wel dat ik ook hiervoor een elastische kous om mijn been moet dragen…. Oh neeeeeeeeeeeeeeeeee, niet nog zo’n ding !!!! Dat is dus echt niet fijn. Voor nu heb ik een soort van zwachtel. Ook niet leuk. Voel me net een oud wijf. En een patiënt. Nee dank je, niet mijn ding. Wordt een beetje moe van mijn eigen lijf.
Morgen bekijkt dokter J. mijn been en mijn bloeduitslagen nog een keer. Wat is het toch handig als je in het ziekenhuis werkt….Dus lieve mensen, wordt vervolgd…..

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén