Life's Great

~ Tegenslag is de springplank voor succes ~

Maand: maart 2008

Radiotherapie

Vandaag contact gehad met het UMC in Nijmegen. De eerste afspraak bij de radiotherapeut is op dinsdag 15 april a.s. Dan krijg ik alle informatie over de behandeling en zal ik de week daarop wel moeten starten.
Afgelopen dinsdag meegetraind met het eerste damesteam. Dat ging best heel aardig, alleen conditie is natuurlijk niet top op z’n zachtst gezegd. Maar ik vond het wel heel leuk om weer een keertje op mijn ‘oude’ niveau mee te trainen. Morgen mee naar de wedstrijd. Misschien speel ik nog wel een paar puntjes hi, hi…..
Verder gaat het dus goed, de kuur lijkt al weer weken geleden (was vorige week voor de volledigheid) maar de volgende kuur (LAATSTE 😉 is ook al weer heeeel dichtbij. De weken vliegen, ik leef

Geluk

De laatste maanden heb ik me vaak afgevraagd wat nu geluk is. Is geluk geld ? een goede relatie ? veel vrienden ? een fijne baan ? een mooi huis ? veel spullen ?… Voor mij zit het in kleine, alledaagse dingen. Gijs die zegt dat hij met mij wil trouwen als hij groot is. De hond die op schoot springt om even te kroelen, kunnen gaan sporten (al is het dan in gereduceerd tempo vanwege energiegebrek), lekker genieten van een avondje gourmetten thuis bij papa en mama. Mijn stoere sprietjes die door de chemo heen op mijn hoofd weer beginnen te groeien. En de kinderen die achterin de auto mee zitten te zingen op hun eigen wijze op K3. Dat zijn voor mij genietmomenten. En okee, ook wel de nieuwe schoenen die ik vandaag heb gekocht 😉

Inmiddels ben ik weer aardig ‘op scheut’. Alleen blijft m’n maag/darmstelsel af en toe nog wat onrustig. Op mijn rechter onderarm is er wel de irritatie van de vaten, waarvoor een van ‘mijn’ dokters een zalf heeft voorgeschreven. Tja, baat het niet, schaadt het niet; ik ga het maar eens proberen.

Overigens heb ik – mede na nog een uitgebreid gesprek met mijn chirurg Jeroen – nu definitief besloten dat ik genetisch onderzoek wil laten uitvoeren. Via de mammacareverpleegkundige ga ik nu eerst een afspraak maken met de genetisch consulent. Voor de leken: ik wil laten onderzoeken of ik drager ben van het BRCA-1/2 gen (Breast Cancer-gen). Op deze link : http://www.chirurgenoperatie.nl/pagina/borstkanker/erfelijkborstkanker.php enhttp://www.brca.nl kun je er meer over lezen. Met name omdat ik er zo jong geconfronteerd wordt en omdat mama mij al voor is gegaan, is er toch wel een aannemelijke kans dat ik drager ben van het gen. Het is overigens de vraag of ze het kúnnen aantonen, want het is niet altijd via onderzoek aantoonbaar. Mocht ik drager zijn, dan heeft Inge 50% kans dat zij het gen heeft overgeërfd. Wordt dus nog vervolgd….

En gisteren heb ik nog meegetraind met dames 1. Die zitten een beetje moeilijk met de spelverdeling op het moment en zaterdag a.s. ga ik mee als backup. Een keertje meetrainen kon dus geen kwaad. Het was weer een keer erg lekker om op dat niveau te trainen al liet mijn conditie het natuurlijk gruwelijk afweten. Om de zoveel tijd moest ik wel even 5 minuten rust inlassen maar dan ging het daarna ook wel weer. Dus lekker getraind en vooral daarna: goed geslapen !

Beterende hand

Nou, net nadat ik het bericht van gisteren schreef ging het toch nog mis. Net stond ik lekker onder de douche, komt het toch weer omhoog. Spugen onder de douche. Bah. Niks aan. Dus na de douche maar weer het bed ingedoken. En er eigenlijk niet meer uitgeweest. Vanochtend echter weer een nieuwe dag (al was het er een van onstuimig weer, jeetje zeg) en ben dus weer opnieuw begonnen. Vanmiddag nog wel even een uurtje naar bed geweest, maar nu sinds half 2 up & running. Heb wat boodschappen gedaan en lekker soep gekookt. Het eten begint weer te smaken en ik begin meer energie te krijgen gelukkig ! Kan ik toch een Zalig Pasen hebben (ha ha). Straks komen de kindjes weer thuis, die heb ik sinds gisterochtend ook niet meer gezien. En ik heb nog een interessante site gevonden op internet met heel veel informatie. Kijk er maar eens als je zin hebt:
http://www.chirurgenoperatie.nl/

Zere arm

Het gaat nog steeds heel aardig, op het chronisch gebrek aan energie na dan. Veel slapen dus. Vandaag rond 11.00 opgestaan, omdat de tuinman bij de buurvrouw heel enthousiast met de electrische, herriemakende snoeischaar aan de gang ging… fijn. Heb wel weer wat gegeten, al blijf ik toch ergens dat vage weëe gevoel houden. Het is wel minder, waarschijnlijk met dank aan de tape op mijn buik. Ik heb wel de Dexamethason in huis als extra middel maar toen ik vanochtend de 2 A4-tjes met bijwerkingen las heb ik het potje pillen gauw weer in het keukenkastje teruggezet; zonder kan ik het ook nog wel uithouden hoor !

Verder heb ik nu weer last van mijn rechter onderarm. Het gevoelige gevoel wat eerst rond mijn pols zat is nu naar boven getrokken en het lijkt alsof ik spierpijn heb op mijn onderarm. Volgens de verpleegkundige op de afdeling niks bijzonders; het toedienen van die heftige medicijnen heeft de nodige invloed op je vatenstelsel en kan dus heel gevoelig worden. Nou, hopelijk trekt het een beetje weg want zodra ik mijn arm strek is het hypergevoelig.

En zo blijven we een beetje tobben. Nu duik ik lekker onder de douche en dan nog effe een tukkie doen.

Het gaat…

Vannacht wel aardig geslapen. De pillen en pleisters doen hun werk heel aardig en ik heb in ieder geval wat gegeten vanochtend.
Ben nu wel moe en duik zo mijn bedje maar weer in voor wat uurtjes. Vanmiddag zijn papa en mama hier want Gijs is vrij van school woensdagmiddag dus passen ze hier op. Ik hoop dat ik er met een paar dagen weer doorheen ben…
Vanochtend alleen wel weer een stunt; met omdraaien om mijn pil van het nachtkastje te pakken floept mijn schouder uit de kom. Nu is dat voor insiders niet de eerste keer dat dit gebeurt (heb een nogal mobiel schoudergewricht en bij een bepaalde beweging schiet ie uit de kom; subluxatie) en ik weet ook precies wat ik moet doen om m terug erin te krijgen (redelijk pijnloos) maar dat kon mijn lijf dus effe niet “handelen”. Ik werd helemaal duizelig (gelukkig hield lief mij staande) en moest spugen van de duizeligheid. Daarna dus maar weer mijn bed in en tot een uur of 10 geslapen. De schouder zit weer op zijn plek en doet geen pijn. Dat is dus gunstig.
Heb ik weer. Alsof ik dit er nog effe bij kon gebruiken.

Energie…. ;-(

Het energiepeil begint te dalen. Potverdikkie, wat ik teveel doe hakt er enorm in. Vorige week ben ik al een keer om half 9 mijn bed ingedoken en gisteravond alweer. Af en toe slaat de moeheid onverbiddelijk toe. Vanavond dus maar zo verstandig om niet te gaan sporten, dan bewaar ik die energie liever voor donderdag. Dan kan ik misschien nog een bijdrage aan de wedstrijd…

Daarnaast ben ik nog steeds chronisch verkouden en dat begint me eerlijk gezegd aardig de keel uit te hangen (letterlijk en figuurlijk). De hele nacht zit alles verstopt en ik moet zo lekker rauw hoesten de hele tijd. BAH. Gisteren nog wel eens geprobeerd met stomen en een rauwe ui naast mijn bed, maar daarmee heb ik uiteindelijk niks meer mee bereikt dan een overheerlijk (NOT!!) geurende slaapkamer. Gelukkig maar dat mijn lief niet zo’n best reukvermogen heeft ha ha !
En waar ik ook een beetje genoeg van krijg is mijn haar. Of liever gezegd het gebrek aan. Eerlijk gezegd beginnen al die dagen en uren met pet, pruik of sjaal me ook grondig te irriteren. Het liefst heb ik eigenlijk mijn mutsje op; die voelen gek genoeg al bijna normaal. Maar toen ik van het weekend in Den Haag was met mijn dinnen viel het me in 1x op hoeveel mensen, vooral vrouwen, met mooi (lang) haar er rondlopen… Daar voelde ik toch wel een vlaag van jaloezie. Of is het meer weemoed. Verlangen in ieder geval naar het gevecht met haar in de ochtend, dat het niet goed zit, dat je het weer eens niet voor elkaar krijgt zoals je het graag wil, dat het opstandig alle kanten opzit zoals je het niet had bedoeld, kortom: wat zou ik graag terug gaan naar die tijd. Maar bij mij is het kaal. Zo kaal als een knikker. Nou, vooruit, hier en daar is een soort van donzige babyhaar of stoppel te ontdekken, maar daar is het dan ook mee gezegd. Veel meer naam dan dat mag het niet hebben. Ik verlang dan ook erg naar het moment dat ik mijn muts, pet of pruik aan de kant kan laten leggen omdat ik weer 2 cm EIGEN haar op mijn kop heb staan. En die tijd komt ook wel. Alleen duurt het zo lang….

Uitgewaaid

Geen haar heeft ook voordelen. Het kan bijvoorbeeld niet door de war waaien met windkracht 9 aan de kust ! Ik ben met mijn 2 dinnen lekker een kort weekendje (vr & za) naar Scheveningen en Den Haag geweest. Vrijdag eerst ingecheckt in ons hotelletje, waar we een heel “leuk” retro 3e klapbed erbij hadden (gelukkig gaan L. en N. regelmatig naar Ikea, dus was het geen enkel probleem om dit ding op te zetten; ik liet het dan ook graag aan hun over haha). Vervolgens even over de boulevard geslenterd (tegen de wind in) en ’s avonds lekker een hapje gegeten bij Westenwind (strandpaviljoen) en daarna naar de film.
Zaterdag zijn we in het Omniversum in Den Haag geweest en daarna richting centrum. Effe lekker shoppen. Het was dus weer een geslaagd uitje, al blijf ik zelf erg snotterig en verkouden.
Met de internist heb ik inmiddels afgesproken dat de 4e kuur uitgesteld wordt tot 18 maart. Dat betekent dus dat het familieuitje leuk wordt en dat ik niet half misselijk en ziek ben. Heb ik ook wat meer tijd om te herstellen.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén