Life's Great

~ Tegenslag is de springplank voor succes ~

Maand: januari 2008

Gaaaaaaaaaaaaaap…….

Moe. Dat is het enige wat ik vanochtend was. Kwam om 9.00 met Inge uit bed, maar wilde het liefst zo weer terug. Ook wel een wat vaag misselijk gevoel maar niet zo erg dat ik naar de wc-pot moest hollen ofzo. Om 9.30 al 10x de vraag aan mezelf gesteld hoe lang de dag nog zou gaan duren…Nee, dat ging ik niet trekken vandaag. Inge rond 10.30 naar oma gegaan en ik linea recta weer terug in bed. En slapen. Tot 14.00u. Wat kan dat lekker zijn. Toen toch maar weer opgestaan en een ff een warme douche; daar knapt een mens van op. Nu ik een boterhammetje opheb voel ik me al weer meer mens.

De zware moeheid is wel wat minder geworden gelukkig. Ga zo denk ik even een wandelingetje maken. Beetje frisse lucht kan geen kwaad ;-). De vorige kuur was het precies zo. Dus vanaf nu is de 2e dag officieel “marmottendag” !

Effe wennen

De eerste 24 uur bijna haarloos zit erop… wel raar maar heb het voor mezelf wel geaccepteerd. Heb er verder niet zo’n moeite mee. Het moet toch dus kan ik me er wel tegen verzetten maar dat maakt het alleen moeilijker. Moet ook wel wennen aan de pruik. Toch wel redelijk kriebelig zoiets op je hoofd. Al veel reacties gehad op mijn korte koppie. Maar ik denk dat ook dit centimetertje er nog wel af gaat. Het blijft natuurlijk wel een dooie boel; en al verlies ik geen grote plukken, mijn haar valt nog steeds uit. En had het ook wel koud; in een keer mijn nek helemaal bloot…
Ach ik zie het wel. Ben toch ook wel blij met mijn mutsjes. Is toch meer mijn ding. Maar de pruik is gewoon handig voor “externe” dingen zal ik maar zeggen.

Kort koppie….

Vandaag was het dan zover. Vanmiddag is mijn haar eraf gegaan. Het was niet meer mijn haar. Het voelde als een dooie kat op mijn hoofd; een en al kriebel en ik durfde er onderhand niet meer aan te komen omdat het voor geen meter zat. Vanaf gisterenavond had ik heel sterk het gevoel van : haal het er dan ook maar af. Weg ermee, het is niet meer mijn haar zoals ik het ken.
Dus vanmiddag heeft mijn kapster het thuis eerst heel kort geknipt en toen de tondeuse er overheen. Ik heb nu zo’n “wc-borstel-kapsel” op mijn hoofd; wel lekker zacht ! Vlak voor “de daad” had ik wel even een kutmoment, maar dat meer omdat mijn haar mijn haar niet meer was. Maar daarna had ik al snel een soort berusting. Het zo snel mogelijk accepteren was mijn doelstelling. En ik geloof dat ik daar al een heel end mee ben. En inderdaad, volleyballen met een pruik lijkt me niet zo handig (zodirekt vliegt het ding door de lucht als ik moet blokken of zo, dat is wel vrij hilarisch en shocking ;-), dus voor die doeleinden dan maar een bandana.

Very, very bad hairday

Het is nu toch flink aan het doorzetten. Dacht ik gister nog; misschien rek ik het nog een dag of wat, vandaag niet meer. Met plukken tegelijk komt het van mijn hoofd. Aanraken is eraf vallen. Niet fijn. Overal vind ik haar, het jeukt op mijn kop, ik wil heel hard krabben maar durf er eigenlijk niet aan te komen. En vandaag de knoop doorgehakt: morgen gaat het eraf. Met de kinderen erbij, zodat ze kunnen zien dat ik verander. En dan doe ik mijn haar “op” zoals Gijs het zei.
En ieder nadeel heeft zijn voordeel; het zal wel zo geregeld zijn in de natuur dat wanneer je je haar gaat verliezen het zo enorm begint te jeuken dat je er eigenlijk heel graag van af wilt. Dan er maar af met die handel ! Dat heb ik al meerdere keren tegen mezelf gezegd. Hopelijk valt het mee. Maar ik ben bang van niet…

Zoek de 10 verschillen…

Vandaag dan de pruik uitgezocht. Na wat heen en weer gepas van 5 modelletjes bij kapper Jan Sierdsema in Tiel uiteindelijk tot een – volgens mij – natuurgetrouwe keuze gekomen. Het viel me toch wel 200% mee. Het idee wat iedereen van een pruik heeft is volgens mij reuze- misplaatst, want ze zijn echt niet van echt haar te onderscheiden. Ik ben dus heel tevreden met mijn aankoop en denk ook wel dat ik hem meer zal gebruiken dan ik aanvankelijk dacht. Gijs vond het ook helemaal geweldig. Ik zei nog: ‘dan zet jij je pet op, en ik zet mijn haar op !’

Snotter snotter

Ben ik eindelijk van de pillen af, heb ik nu weer spierpijn (komt van het sporten …..mmm, 7 weken niks gedaan eist z’n tol) en een loopneus met bijbehorende niesaanvallen. Kan toeval zijn, of begint mijn weerstand nu al barstjes te vertonen ? Ik hou het vooralsnog even op het eerste…. toevallig zijn manlief en dochterlief ook aan het snotteren en niezen, dus dat zal er wel mee te maken hebben….Eigenlijk wilde ik vandaag bij dames 1 gaan kijken in Arnhem samen met Linda (gelukkig hebben ze gewonnen!), maar aangezien zij ook overvallen is door allerlei bacterieen die het daglicht niet kunnen verdragen, hebben we dat dus maar even niet gedaan. Leek ons niet zo verstandig. Verder dus maar gezond aan de geperste sinaasappeltjes, veel drinken, paardenmelk (bleh..) en veel fruit.
En vandaag de eerste dag na de chemo zonder middagdutje. Weer een mijlpaaltje. Niet naar bed geweest vandaag en voel me nu ook vrij goed. Mooi dus. Als het zo blijft gaan wil ik wel een paar uurtjes naar m’n werk komende week. Maar eens even kijken…..

Voel ik al wat ?

Voel ik al wat …? Nee, nog steeds alles ok. Dit is wel raar. Eigenlijk nog steeds aan wachten tot de eerste ‘verschijnselen’ maar gelukkig is alles rustig. Braaf om 17.00u mijn eerste Zofran genomen tegen de misselijkheid; wat een ophef werd hier toch over gemaakt; het zou niet te eten zijn, mensen krijgen er braakneigingen van etc. Nou, ik weet of ik van Mars kom, maar het is net een klein zoet snoepje. Prima te doen. Dus tot op heden geen zieke Marieke. Deze dag heb ik in ieder geval te pakken !

Rare weken….

Sjonge, ik was doodop en 6kg afgevallen van de operaties, narcose en emoties. Maar die heb ik er met de kerst weer aangegeten ha, ha ! Nu gaat het eigenlijk heel goed met me. Vanochtend kreeg ik nog een compliment dat ik er zo goed uit zag (ja, maar voor hoe lang, dacht ik er zelf meteen achter aan….)

De littekens (2 stuks, onder de oksel en op mijn borst) helen heel goed en ik voel me eigenlijk heel fit weer. Dat moet ook wel, want volgende week dinsdag krijg ik de eerste chemokuur. Met mijn arm gaat het ook goed. Nog wel wat gevoelig maar met de dag beweeglijker. Geen stijfheid of immobiliteit wat ze overal beschrijven
Ik zal wel een uitzondering zijn dan… (komt vast omdat ik zo fit ben van het volleyen ha, ha; jonge sportgodin !). In ieder geval ga ik morgen met de meisjes van mijn team mee naar de wedstrijd. Ach, en als ik me lekker voel speel ik misschien nog wel een balletje ! Ik neem mijn tasje gewoon mee !
Ik ben heel benieuwd hoe ik de behandelingen zal verdragen; het is niet echt spannend of zo, maar meer een rare onzekerheid; hoe zal ik me volgende week rond deze tijd voelen ? Dat is afwachten. Ik hoor en lees om me heen veel mensen die het eigenijk heel goed kunnen verdragen en dat “het wel mee valt”….. Natuurlijk ook daar weer niet teveel vanuit gaan, want misschien valt het wel heel erg tegen. Vrijdag in ieder geval eerst het gesprek op de verpleegafdeling; dan horen we alle ins en outs.
En wil je er eens wat meer over lezen wat zo’n chemotherapie nou allemaal met zich meebrengt, surf dan zeker eens naar deze site: http://www.allesoverchemotherapie.nl/
En nee, er staan niet alleen maar horrorverhalen op ! Ook heel veel informatie wat ook voor mensen om mij heen handig is om te weten. Dus zeker lezen !

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén