Life's Great

~ Tegenslag is de springplank voor succes ~

Maand: november 2007

Achter de rug….

Zo, dat is achter de rug ! Het rotding is eruit ! Gisteren was de dag van OK. ’s Ochtends eerst de nodige onderzoeken gehad op de afdeling Nucleaire, waarbij radioactieve vloeistof in de tumor werd gespoten om te bepalen waar en hoeveel schildwachtklieren er zaten. Na 2 uur wachten en rondwandelen met een warme packing op mijn borst bleek er 1 schildwachtklier te zitten in mijn oksel. Vervolgens terug naar de afdeling en daar hoorde ik dat Jeroen al had gebeld dat ik direct naar de OK kon komen. Dus omkleden in mijn allerprachtigste OK-hemd, dito onderbroek met bijpassend petje. Geweldig ! Voor dat ik er erg in had lag ik op de operatiekamer (nog bij dus). En wat een rare gewaarwording; de gangen waar ik normaal met statussen loop te sjouwen ging ik nu doorheen in een ziekenhuisbed…

Op de OK kreeg ik een infuus en terwijl ik nog lekker met de OK-assistent aan het kletsen was en Jeroen zag binnenkomen meldde de anesthesie-assistent mij dat ik van hem een “lekker borreltje” zou krijgen. Het volgende moment word ik om 13.30u wakker op de verkoever (voor de leek: de uitslaapruimte). Dus 2 uur weg uit mijn leven gehapt. Werkelijk niks van gemerkt. Ben zo duf als een konijn en misselijk als iets. Jeroen komt nog melden dat de operatie goed is verlopen, in ieder geval zoals hij voor ogen had. Na een uurtje mag ik terug naar de afdeling waar ik vervolgens de hele middag niet veel meer heb gedaan als slapen en overgeven. Bah, van die narcose word je niet blij zeg. Ik heb nog wel wat gezichten langs zien komen van Michel en Paul (2 andere chirurgen) en een collega van de poli, maar verder is het niet heel erg blijven hangen. ’s avonds kwam Tineke (de mammacare-verpleegkundige die mij nog veel zal begeleiden) nog even langs; dat was ook prettig om haar even te spreken.

Slapen ging eigenlijk heel goed. Ik had nog een cocktailtje in het infuus gekregen tegen de misselijkheid en daar zat ook een beetje slaapspul in blijkbaar. Vanochtend dus goed opgeknapt en na wat eten en drinken in de loop van de dag mocht ik vanmiddag lekker naar huis. Heerlijk. Tineke kwam vanochtend al melden dat ze de patholoog in Utrecht (UMCU) hadden gebeld of ze zo vlot mogelijk alle uitslagen konden krijgen en ze wist tevens al te vertellen dat de zgn ‘hormoonreceptoren’ positief waren; dat is goed nieuws, want dat betekent dat de kanker gevoelig is voor hormoontherapie. Aan de andere kant niet leuk, want dat als je dat ondergaat betekent het wel dat ik vervroegd in de overgang kan raken enzo, en daar zit ik op mijn 31e natuurlijk niet op te wachten…. bwaaah.

Zelf heb ik de operatiewond ook nog gezien. Het is een snee van ca.4 cmvan mijn oksel naar de tepel zo’n beetje diagonaal over de borst en nog een kleintje in de oksel. Ziet er nu natuurlijk wel heftig uit, maar dat heelt ongetwijfeld allemaal prima. Jeroen is een prima chirurg, dus dat zit wel snor.

Hopelijk krijg ik volgende week donderdag de uitslag van het weefselonderzoek op basis waarvan het hele verdere behandeltraject wordt bepaald. Hopen dus maar dat het bij deze operatie blijft en dat de schildwachtklier schoon is. Dus duimen allemaal en dan komt het goed. Want zoals mijn lieve moeder zegt: “positief denken is je halve genezing” en zo is het maar net.

Nog 1 nachtje slapen…

27-11-07

Onvoorstelbaar wat dit allemaal bij iedereen, collega’s, vrienden, bekenden en lieve familie losmaakt…..buiten dat ik niet kan geloven dat het echt mij overkomt, had ik niet kunnen bedenken dat zoveel mensen geloven en hopen in een goede afloop en samen met al die positiviteit komen we er zeker doorheen. Regelmatig komen er enge gedachten langsgeflitst, maar die stop ik weg en dat moeten jullie ook allemaal doen. Mijn lijfspreuk (niet zelf bedacht, maar ik vind m zo goed 😉 : in mijn humor zit geen tumor !!

Morgen is de eerste grote stap; dat rotding gaat eruit. Hoe zo’n klompje rotcellen je leven op zijn kop kan zetten. Het is ongelooflijk. Ik heb alle vertrouwen in de deskundigheid van Jeroen en ik weet dat hij en alle mensen eromheen zich voor 200% inzetten in hetgeen ze voor me kunnen betekenen. Hij kan ons morgen nog geen zekerheid geven, zijn best is het enige wat hij kan doen. Dan volgt een lange week van wachten op alle uitslagen en pas dan zullen we een ‘plan van aanpak’ kunnen maken, laten we het zo maar noemen.
En alle lof voor ‘mijn mannen’, die 5 chirurgen die daar in Tiel zitten. Zij lopen zich het vuur uit de schenen (met name Jeroen) en daar ben ik ze dankbaarder voor dan ik in woorden kan uitdrukken.
Als ik uit narcose ontwaakt ben en weer lekker thuis, schrijf ik gauw een berichtje !
Ga nu nog een stukje taart eten in de sporthal bij mijn lieve teamgenootjes.

Overkomt dit mij ..??

24-11-07

de laatste 2 dagen zijn een verschrikking.

Sinds 1,5 week voelde ik een bobbeltje in mijn linkerborst wat ik totaal niet vertrouwde. Donderdag ben ik in het ziekenhuis naar een van de chirurgen geweest (waar ik natuurlijk heel dicht bij zit door mijn werk), en die heeft direct een mammografie (borstfoto) en een echo met een punctie laten doen. Hij vertelde me na interpretatie van de foto’s al dat hij het er zeer verdacht uit vond zien. Daar zit je dan. … We moesten wel nog de definitieve uitslag uit Utrecht afwachten van het biopt, maar dat bleek mijn angst te bevestigen: gisteren belde de chirurg mij dat het een adenocarcinoom is, oftewel borstkanker.
Daarna ben ik gelijk met Rob naar Utrecht gereden, want hij had een MRI kunnen inplannen. Om 12.00u sta ik nog bij Kitty in Leeuwen, om 13.15u lig ik onder de MRI in Utrecht.

Gisteren en donderdag hele rare dagen gehad. Mijn hele leven staat op zijn kop en ik kan niet bevatten dat dit mij overkomt. Ik ben 31 !  Maar ik ga er voor ! Dat rotding krijgt mij niet klein. Zoals het er nu uit ziet wordt ik woensdag geopereerd en gaat Jeroen (de chirurg) een excisie doen van het tumorweefsel en een schildwachtklierbiopsie. Daarbij kijken ze of de schildwachtklier (die naar je lymfeklieren leidt) onaangedaan is door de tumor. ‘

Het is  allemaal heel onwerkelijk en ik hoop dat het schrijven hier op mijn weblog een beetje oplucht. En natuurlijk houd het jullie op de hoogte, want ik kan onmogelijk iedereen opbellen en vertellen.

Lieve allemaal, ik hou jullie op de hoogte.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén